Ajax zonder besluitkracht zal ruzie blijven houden

Als de top bij Ajax besluitkracht blijft missen, dan blijft het ellende bij die club. Besluitkracht betekent allereerst dat men het er met elkaar over eens is hoe een besluit wordt genomen. Lukt dat, dan zal men ook die besluiten aanvaarden waar men zelf tegen was. Nu was en is dit bij Ajax voor de raad van commissarissen een groot probleem. Ik herinner me nog goed een gesprek met Keje Molenaar, aanhanger van Cruijff, die het stelde dat Cruijff in de raad van commissarissen aan het werk zou moeten en dat de raad hem zou moeten faciliteren. Daarmee is tegelijk een bepaalde opvatting gegeven over de manier waarop de raad van commissarissen tot een besluit moet komen. De stem van Cruijff zal in de raad doorslaggevend moeten zijn.

Het is niet te verwonderen, dat de andere leden van de raad van commissarissen daar anders over dachten. Die gingen uit van een andere beslisregel, de algemene, juridisch ook ondersteunde regel, dat elke stem in de raad evenveel telt als de andere. (Misschien met een extra regel voor het geval de stemmen staken). Daarmee hebben we een verklaring voor de herhaaldelijke poging van Cruijff om Tjeu La Ling aanvaard te krijgen. Voor hem en zijn achterban was het voldoende als hij daarvoor was, de andere leden hadden zich in die visie te voegen. Zo niet, dan was dat aan die andere  leden te wijten, die gaven Cruijff niet de plaats die hem toekwam.

Als er tegelijk onenigheid is over de beslispregels en over de inhoud van een ten nemen besluit dan kom je er niet meer uit. De onenigheid over het ene vermengt zich met de onenigheid over het andere. Dat roept bij alle partijen steeds meer gevoel van machteloosheid op, steeds meer irritatie en uiteindelijk steeds meer de neiging om er met politieke spelletjes uit te komen. Dat is bij Ajax voortdurend gebeurd.

Het is bij Ajax zaak, dat men het snel met elkaar eens wordt over beslisregels, in de raad van commissarissen, in de raad van bestuur en op de andere echelons. En dat men met elkaar gaat beseffen, dat onenigheid daarover dodelijk is. Als men dan toch wil vechten, dan graag volgens goede beslisregels. Zoals voetbal een scheidsrechter nodig heeft, zo heeft overleg algemeen aanvaarde beslisregels nodig. Dan is het vervolgens nog moeilijk genoeg om er samen zonder al te veel ruzie uit te komen.

This entry was posted in De kijk van Martin Hetebrij op de politieke dierentuin. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>