Al wil Verhagen geen leider zijn, toch dreigt hij het CDA naar de afgrond te leiden

Als de berichten juist zijn, dan heeft Wilders het voor elkaar gekregen dat 1 miljard minder voor ontwikkelingswerk tenminste bespreekbaar is geworden in de onderhandelingen tussen VVD, CDA en de PVV. Dat kan niet zonder instemming zijn gebeurd van Verhagen, en zonder de nodige druk op Haarsma Buma en waarschijnlijk op de fractie.  Wie in de fractie fel tegen is zal sterk in de verleiding komen om tegenmacht van buiten de fractie te mobiliseren. Ik kan me daarom heel goed voorstellen, dat tegenstanders binnen de fractie naar buiten lekken. Die tegenmacht zal allereerst te mobiliseren bij de ethische vleugel van het CDA, maar ook bij CDA-leden, die zich bezorgd maken over de eenheid van de partij.

Ik kan begrijpen waarom Verhagen, als goede en pragmatische politieke speler bereid is de hoogte van ontwikkelingshulp bespreekbaar te maken in de onderhandelingen. Het algemene belang van Nederland bij snelle bezuinigingen is ongelooflijk groot. Snelle verkiezingen kunnen tot een onherstelbaar verlies van het CDA leiden. Hoe verantwoord hij zichzelf ook kan voelen, toch geeft hij nieuwe impulsen aan een noodlottige proces dat binnen het CDA tot ontwikkeling is gekomen. In dat proces is de ethische vleugel bezig om steeds meer en steeds definitiever afstand van het CDA te nemen. Parallel daaraan krijgt de conservatieve vleugel steeds meer overhand. Als dat proces niet wordt gestopt dan blijft er een pragmatisch conservatief CDA over, een klein partijtje zonder de aloude, zo karakteristieke en creatieve spanning tussen ethische bevlogenheid en conserverende nuchterheid.

Verhagen wilde geen leider worden van het CDA. Verstandig omdat hij als gezicht van de pragmatisch conservatieve vleugel niet in staat zal zijn om te tegenstelling met de ethische vleugel te overbruggen. Of hij wil of niet, zijn keuzes in de onderhandelingen kunnen niet anders zijn dan de keuzes van een partijleider. Of hij dat nu wil of niet, hoe verantwoordelijk hij zich ook voelt, hij dreigt een leider te worden die het CDA naar de afgrond voert.

Zou men binnen het CDA dit gevaar ook zien, dan kan dat een goede reden zijn voor een machtsgreep. De fractie of een deel ervan zou, gesteund door delen van de partij zich tegen een akkoord met Wilders kunnen verzetten. Of dat het tij nog kan keren, ik weet het niet. Jammer, wat ook je politieke opvatting is, het CDA was altijd een stabiele factor in onze democratie.

This entry was posted in De kijk van Martin Hetebrij op de politieke dierentuin. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>